‘Geven’ – Kahlil Gibran

‘Geven’ – Kahlil Gibran

Van tijd tot tijd herlees ik de inspirerende teksten van Kahlil Gibran uit zijn bekende werk ‘De Profeet’. Vandaag deel ik daar één vertelling uit, over het onderwerp ‘geven’.

Ik bezit de mooi geïllustreerde editie van Librero uit 2010, waarvan de oorspronkelijke titel luidt ‘Kahlil Gibran’s The Prophet and The Art of Peace’.

 

‘Geven’

“En een rijke man zei toen: “Vertel ons over Geven.”

En hij antwoordde:

Geef van wat je hebt en je gift zal gering zijn.

Te geven van wie je bent is de ware gift.

Wat zijn bezittingen anders dan zaken die je hebt en houdt uit vrees ze morgen nodig te hebben?

 

En morgen, hoe zal het morgen de hond vergaan die uit voorzorg zijn botten begraaft in het verstuivende zand om de pelgrims te volgen naar de heilige stad?

En vrees voor gebrek niet gebrek in zichzelf?

En angst voor de dorst met een beker aan je lippen zelf geen onlesbare dorst?

Zij die veel bezitten en slechts weinig geven en dan alleen om geprezen te worden, geven door hun heimelijk verlangen niets dat heilzaam is.

En zij die weinig hebben maar alles geven, geloven in het leven en de overvloed van het leven en zij zullen nooit tekort hebben.

 

Zij die geven met vreugde, zullen met vreugde beloond worden.

Zij die geven met pijn, zullen in pijn gedompeld worden.

En de gift van hen die geven zonder pijn te voelen, zonder vreugde te zoeken, zonder daarin deugd te zien, is vrij als de geur van de mirte in de vallei.

Hun handen bieden de gift van God en het is God die door hun ogen glimlachend naar de aarde kijkt.

 

Geeft wanneer gevraagd wordt, maar geef nog liever ongevraagd, en waar dat nodig is.

Meer nog dan het geven zelf zal het zoeken naar aan wie hij geeft de vrijgevige vreugde schenken.

En is er iets dat je niet zou geven?

Niets zal ongegeven blijven.

Geef dan nu, en de tijd van geven zal de jouwe zijn en niet van hen die na je komen.

 

Je zegt: “Ik geef wel, maar alleen aan hen die dat verdienen.”

Maar wat zeggen de bomen in jouw boomgaard of de kuddes in jouw weide?

Zij geven opdat zij leven, want niet te geven is te sterven.

Wie het waard is te leven bij dag en bij nacht, is het ook waard van jou te ontvangen.

En wie het waard is te drinken van de zee van het leven, is het ook waard zijn beker te vullen bij jouw bron.

En bestaat er een betere daad dan te ontvangen, met moed en vertrouwen, ja, met liefde?

En wie ben jij dat anderen hun gevoel moeten ontbloten, hun trots moeten laten varen, opdat jij hen kunt oordelen?

Ben jij het zelf wel waard te geven, is jouw gift een heilzame gift?

Want slechts het leven zelf schenkt leven.

En jij, die denkt een gever te zijn, bent slechts getuige van het geven.

 

En jullie die ontvangers zijn, en dat zijn jullie allen, laat niet de dankbaarheid als een juk de gever en ontvanger terneer drukken.

Laat de gift jullie beiden lichter maken.

Want de gift als schuld ervaren, is twijfelen aan de gulheid van de gever, die het kind is van moeder aarde en van God de vader.

Peia – Blessed We Are

Peia – Blessed We Are

Zó schitterend vind ik de muziek van de Amerikaanse zangeres Peia. Heerlijk om op weg te dromen en soms rustig op te dansen. Haar diepe klanken resoneren met mijn ziel, helpen mij met verstillen, dragen mij naar andere plekken ver weg. Ook raken ze soms een zacht verdriet in mij, een melancholie. Op Youtube zijn er een paar filmpjes van haar te vinden, op Spotify is er veel meer keuze. Je kunt Peia ook volgen op social media. Daar zal je ook ervaren hoe zij heel serieus bezig is met onderzoek naar de roots van wie zij is, haar Ierse achtergrond, haar passie voor de natuurvolkeren en haar diepe liefde voor folk. Met enige regelmaat is ze ook in Nederland te vinden. Ik ben FAN! <3   Machi Dit is wat Peia zelf over de betekenis van dit lied heeft geschreven:
This song is speaking of the healing power of woman, the Moon and the Earth herself. A ‘Machi’ is a medicine woman and sometimes also refers to a medicine man. The translation of this prayer is “Machi Ma is healing and she is curing and she sings my a lullaby. And I don’t cry I just sing, I sing your song Mother Earth.”
  Blessed We Are
Blessed we are to dance on this ground with the rhythm of saints to carry the sound. We hold a prayer for the Earth, for the ones yet to come – May you walk in beauty and remember your song. Remember why you came here. Remember your life is sacred. Remember why you came here, remember this life is sacred.
Love Is the Recognition of Beauty

Love Is the Recognition of Beauty

Onderstaande tekst is uit het boek “Buddhist Boot Camp” van Timber Hawkeye uit 2013. Dit boekje heeft mooie, inspirerende en vooral ook toegankelijke korte teksten. Ik deel er hieronder graag één met jou. Ik ga ervan uit dat de uitgever hiermee akkoord is 😉

Ik ben voornemens jou iedere zondag een mooie quote of kort verhaal te schenken. Geniet ervan!

 

Love Is the Recognition of Beauty

A flower doesn’t stop being beautiful just because somebody walks by without noticing it, nor does it cease to be fragrant if its scent is taken for granted. The flower just continues to be its glorious self: elegant, graceful, and magnificent.

Our Mother Nature has provided us with these immeasurably valuable teachers that blossom despite their short lifespan, stars that continue to shine even if we fail to stare at them, and trees that don’t take it personally if we never bow down in gratitude for the oxygen they provide.

We also have an incredible and unlimited capacity to love, but the question is: Can we do it like a flower? Without needing to be admired, adored, or even noticed? Can we open our hearts completely to give, forgive, celebrate, and joyfully live our lives without hesitation or need for reciprocity?

It seems like sometimes we go beyond taking things personally and are noticeably deflated when unappreciated. In fact, devastated, we wilt in sorrow and then attempt to guard ourselves by withholding, using all sorts of protections and defenses. We get hurt (even angry) if our boss fails to recognize an astonishing feat, if a lover pulls their hand away, or when a friend forgets our birthday. Can you imagine a flower copping an atitude for not being praised, or the moon dimming its glow because we’re too self-absorbed to notice it more often?

Make an effort to shine no matter what, to love unconditionally, and to be a kind and gentle soul (even when nobody is watching).

And, if you’re you’re so inclined, hug the next tree you see and say, “Thank you!”

 

Everything has its beauty,

but not everyone can see it.

– Confucius